طبقه‌بندی علمی
 فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: گنجشک‌سانان
خانواده: Estrildidae
سرده: Taeniopygia
نام علمی : Taeniopygia guttata
فنچ راه راه
پرنده‏ای از گونه سهره می‏باشد که بومی استرالیا و نواحی در اروپا است. همچنین این پرنده را می‏شود در اندونزی و تیمور شرقی بصورت بومی و در آمریکا ٬ پرتغال و پورتوریکو بصورت رها سازی شده یافت. این پرنده در دشت‏های باز با درخت و درختچه‏های پراکنده زیست می‏کنند. اما با مزاحمت‏های انسان نیز کنار آمده و حتی در جاهایی که زیستگاهشان از بین می‏رود و جای آن را ساخته‏های دست بشر می‏گیرد نیز به زندگی ادامه می‏دهد. این پرنده شامل انواع گوناگونی است که توسط محقیقن ژنتیک یا تکثیر آن توسط دوستدارن این حیوان بوجود آمدند. عمر این پرنده به عوامل محیطی و ژنتیکی آن بسیار وابسته است. معمولا این پرنده در طبیعت بالای ۵ سال و در اسارت بین ۵ تا ۱۰ سال و حداکثر ۱۲ تا ۱۵ سال عمر می‏کند. آواز و صداها این پرنده‏ها بسیار پر سر و صدا هستند.صدای آنها می‏تواند یک بییپ یا مییپ بلند باشد و در واقع صدای آنها تعداد کمی از این نوع صدا است.ریتم آواز در نرها پیچیده‏تر است٬ و آواز هر نر متفاوت است.هرچند پرنده‏ها صدایشان با دیگر اعضای خانواده‏اشان یکسانی‏هایی دارد.و همه فنچ‏ها در یک چهارچوب خاص و یک ریتم خاصی آواز می‏خوانند.فنچ نر صدایش را با اختلافی کم به پسرش منتقل می‏کند.آواز تا دوره بلوغ ممکن است تغییر کند اما پس از آن در تمام طول عمر پرنده ثابت باقی می‏ماند.تحقیقات علمی در موسسه «ریکن» در ژاپن اشاره کرده است که آواز خواندن در ماده‏ها در واقع یک پاداش برای هیجان فنچ نر می‏باشد ٬ و باعث هیجانی‏تر شدن وی می‏شود. فنچ‏های نر توانایی آواز خواندنشان را در دوره بلوغ و زمانی که ماده‏ها هنوز این توانایی را ندارند شروع می‏کنند.علت این رشد متفاوت٬ جایی در دوران جنینی است که فنچ ‏نر استروژن را تولید می‏کند ٬ که این هورمون در مغز شبیه تستسترون می‏شود ٬ که به پیشرفت سیستم اعصاب مورد نیاز برای آواز خواندن می‏انجامد.صدای آنها با تعداد کمی آواهای درهم شروع می‏شود.اما آنها دائم سعی و تلاش می‏کنند آواز خود را با آنچه از صدای پدرشان در خاطرشان مانده تطبیق بدهند ٬ و صدایشان بسرعت تکمیل می‏شود.در طول این مدت آنها آوازشان را با صداهایی که در اطرافشان می‏شنوند ٬ تکمیل خواهند کرد.همچنین از صدای آواز سایر نرهای نزدیک خودشان نیز الهام می‏گیرند. فنچ‏های نر از صدایشان تا حدودی برای یافتن جفت استفاده می‏کنند.و برای جفت گیری معمولا از یک صدای منظم بلند استفاده می‏کنند.همچنین فنچ‏ها یک صدای «هیس» در موقعی که قصد دفاع از محدوده خود را دارند از خود تولید می‏کنند. محبوبیت آنها به خاطر توانایی زیادشان در تولید مثل است و هر کسی می‏تواند از آنها جوجه بگیرد.و توانایی آنها در زندگی در مناطق خشک.این توانایی‏ها باعث شده که فنچ به عنوان یک پرنده آواز خان خانگی مورد پسند عامه قرار بگیرد.
تغذیه و عادات
 فنچ جزو پرندگان دانه خوار است و منقارشان برای پوست کندن دانه‏های ریز تناسب یافته است.فنچ‏ها ارزن را ترجیح می‏دهند ٬ اما تخم سایر میوه‏ها را نیز می‏خوردند.همزمان که آنها ارزن را به عنوان غذای اصلی می‏خورند ٬ از خوردن میوه (خیار ٬ پرتقال ٬ انگور ٬ سیب و ..) ٬ سبزیجات (کاهو ٬ سبزی خوردن و ...) و تخم مرغ(مخصوصا هنگام تخم گذاری) لذت می‏برند.آنها همچنین غذاهای زنده مثل کرم ارزن و یا سایر حشرات را نیز دوست دارند.آنها همچنین به شاخه کوچک ارزن نیز علاقمند هستند و یک یا دو پرنده یک شاخه کوچک را در عرض چند روز خواهند خورد.فنچ‏ها در خوردن بسیار حریص و شلوغ هستند ٬ مثلا دانه‏ها را به هر سو پخش می‏کنند.البته این رفتار کمک زیادی به تکثیر دانه‏ها در طبیعت می‏کند.گذاشتن مقداری خاک در قفس یا ظرف کوچک آب برای استحمام آنها بسیار مفید است و پرنده‏ها خود را در آنها تمیز می‏کنند. دست آموز کردن معمولا فنچ‏ها به شیوه خودشان ترجیح می‏دهند زندگی کنند.اما به هر حال ممکن است یک فنچ دست آموز هم شود.البته برای اینکه در این کار موفق شویم باید فنچ بسیار جوان باشد و در ضمن جفتی هم برایش فراهم نشود.البته بعضی فنچ‏ها هم دیده شده‏اند که با آنکه جفت هم برایشان فراهم شده همچنان دست آموز باقی ماندند. (برگرفته از دانشنامه آزاد)